Женская поэзия

Арсеньева Наталья (Наталля Арсеннева)

Оригинал материала находится по адресу:
belarus-misc.org/writer/ypoets-both.htm


 

Маладым Паэтам

Наталля Аляксееўна Арсеньнева

Вам дадзелі пакора, цярплівасць i Бог,
як старцы, вы па шчасце не цягнеце жмені.
Вершы вашыя пугамі б'юць па людзёх,
агнявымі маланкамі паляць сумленні.

Я б хацела гарэць i змагацца, як вы,
разам з вамі каваць так чаканае ранне,
але дні мае іншыя маюць правы:
сыпкім золатам ліпаў маняць i цыганяць.

Мае дні
            над аржоннем цвітуць туманом
i плывуць серабраным удаль павучыннем,
i звіняць алавяным асеннім дажджом,
i ў лясох верасамі мядзянымі стынуць.

Нібы жоўтая восень,
                                стаю над жыццём
i гляджу на яго,
хоць навокал — змаганне.
мае вершы —
над сонным балотам трысцё,
ймгла сівая асенняга рання...

To Young Poets

by Natalla Arsiennieva

You have cast off humility, patience and God,
Stretch no hand to your future with a beggar's yearning.
Your verse strikes at people as with whip or rod,
And with lightning fires it sets the conscience burning.

I should like to blaze like you, to strive and fight,
At your side to forge the long-awaited dawning.
But these days of mine posses far different rights,
With the linden's drifting gold, attracting, drawing.

My days flower like mist above fields shorn of grain.
Sail into the distance of the cobwebs' silver.
Chime with the tin-bright notes of autumnal rain.
In the copper heather of the woods, grow chilly.

Like the golden autumn, above life I stand,
Gazing down on it. Though struggle round me wars now,
My verse drifts across the marshes' drowsy span,
Like grisaille of mist upon an autumn morning.

 

Written:   1936 (Ravič)

 

 

Назад к списку

Поиск

Письмо автору
Карта сайта
 1
eXTReMe Tracker